سمپاد؛ سم یا پادسم؟

[Prometheus]

اثر سمپاد رو زندگیمون خیلی بزرگ بوده. تاثیرش مثبت و منفی میتونه باشه. درس بخون تست بزن قبول شو. قبول شدی برو اونجا درس بخون. جو وحشتناک رقابتی. اگه به خاطر این جو نبود شاید اکثرا ول میکردن درسو. رقابت باعث شد که خیلیا به رتبه، مدال و افتخار آفرینی برسن. از طرف دیگه چـــه اختلال هایی که در اثر این جو به وجود اومده؛ استرس، اضطراب، ترس، حسادت، کمال گرایی، کمبود عزت نفس، و حالا موارد دیگه که اکثریت تجربشون کردین.

شاید هم برای بعضیا اونقدر وحشتناک نبوده باشه. دوست های خوب پیدا کردن، بدون توجه به فضای سمپاد درس خوندن و تهش هم موفق شدن. این دسته که خوش به حالشون کاریشون نداریم ولی حالا اگه یه بار دیگه بهتون فرصت می دادن (این بار کامل دست خودته اجبار اطرافیان نیست) حاضر بودین سمپاد رو انتخاب کنید؟ با همه خوبی ها و بدی ها. قرار نیست مثل دفعه اول که تجربه ش کردین باشه ولی هیچ چیزی تضمین شده نیست.
اگه بله چرا؟ اگه نه چرا؟
و به نظر شما (تجربه شخصی) روی سفید سمپاد بیشتره یا سیاه؟

 

[Black-Rose]

اولین موقعیتی که در روز های اینده وقت خالی داشته باشم میام اینجا مینویسم.
این موقت برای اینکه بیاد بالا

 

[paria0425]

یک نکته مثبت سمپاد که بنظرم ممکنه تو هیچ مدرسه‌ای پیداش نکنی اینه که همه جور ادم از طبقات مختلف میبینی. مثل دولتی طرح ادرس نیست یا غیرانتفاعی فقط برای پولدارا. مثلا تو مدرسه خودمون از دختر شهردار داشتیم تا کسی که از پس شهریه هم بر نمیومد! راستش دیدن این تنوع و آدم‌ها حداقل دید من رو به خیلی چیزها باز کرد که الان خواهر خودم مثلا درکی ازش نداره. حتی دو سه نفر از شهرستان‌های اطراف اومده بودن. و البته دوتا اقلیت دینی داشتیم که یکیش توی این ۶ سال همراهیم کرد و خیلی چیزها بهم یاد داد؛ با اینکه بنظر میرسه به ظاهر کسی مشکلی با اقلیت دینی نداره مخصوصا ارامنه اما وقتی تو موقعیتش قرار بگیری متوجه میشی دیدگاه‌ها بهشون خیلی پوسیده‌تر از این حرفاست. سمپاد در کنار بقیه چیز‌هاش بهم یاد داد پیش داوری نکنم، متعصب و نژادپرست نباشم و همزمان هم دوست عرب داشته باشم هم یهودی (=