Shadmehr
🧭 کاوشگر
- نوشتهها
- 67
- پسندها
- 288
- شهر
- یزد
- مرکز سمپاد
- شهید صدوقی
- سال فارغ التحصیلی
- 1407
دردی ست به دل که مرهمش در بر اوستتا قامت رعنای تو در خواب ببینم
میل سحرم نیست، مرا خواب گذارید
آهی ست به جان که ملهمش در بر اوست
دردی ست به دل که مرهمش در بر اوستتا قامت رعنای تو در خواب ببینم
میل سحرم نیست، مرا خواب گذارید
تا روی تو در برم خیال دیگر ندارمدردی ست به دل که مرهمش در بر اوست
آهی ست به جان که ملهمش در بر اوست
من نبودم پیش از این شهره شهر شاعرانتا روی تو در برم خیال دیگر ندارم
سر سجده و تمنا جز وصال ندارم
حیف روی ماهت بیداری اشفته کند
هزار واژه و از تو جز 'محال' ندارم
یا که شاید بوده ای از ابتدا چون غنچه ایمن نبودم پیش از این شهره شهر شاعران
شاید از امشب به بعد، دیگر فراموشم کنی
رسم بهاره این بُوَد کز سر لطف زندگییا که شاید بوده ای از ابتدا چون غنچه ای
حال مثل گل شکوفا میشوی در این بهار
وهم تو باشد جان و جانان منرسم بهاره این بُوَد کز سر لطف زندگی
رخت شکوفه میکشد بر سر شاخههای نو
در هوایِ بهار دیدن تووهم تو باشد جان و جانان من
دل مشتاق طاقت دیدار ندارد
هرقدر بوی گیسویت در هوایم
دستم قدی تا آن طاق ندارد
(فکرمیکردم چندبار حرف د اومدن کابوسه تا با این مواجه شدم:+ )
مهجور و حیرانم کنی از پایه ویرانم کنیدر هوایِ بهار دیدن تو
هر زمان بر سرت چو بارانم
در چمن زار گیسوی نازت
من چو بلبل همیشه میخوانم
رسم زمانه راهِ توستمهجور و حیرانم کنی از پایه ویرانم کنی
ای بیوفا چون میکنی با حال بدحالم مگر؟
نامت فراموشم کنی چون شعله خاموشم کنیرسم زمانه راهِ توست
بی رسمیِ دل مال من
سرو سپهدارم تو باش
غوغای مردم پایِ من
یاد ابروی کمانت بر سرم تیریست وای!نامت فراموشم کنی چون شعله خاموشم کنی
ای بیوفا چون کردهام کاینگونه با من میکنی؟
یکنفر دیروز گفت این روزها خنده بر لب میزنی!یاد ابروی کمانت بر سرم تیریست وای!
خانه را از پایبست اینگونه ویران میکنی
تنهای تنها ماندهام در این سرای بیکسییکنفر دیروز گفت این روزها خنده بر لب میزنی!
خیره دیدم روبرو عکس تو بر هر صفحه است
دوری ات را میل به عادت نیستتنهای تنها ماندهام در این سرای بیکسی
جانم ز دستم میرود صاحبدلان دادم رسید
دورم ز نور دیدهام وز یاور دیرینهام
ای مردمان ای مردمان باری به فریادم رسید
تو که یه بوس ندادی به مندوری ات را میل به عادت نیست
تاب دیدن این ساعت نیست
چه کنم که هرچه کرده و خواسته
بر شانه همای سعادت نیست
من بوسههایم را فقط تقدیم یارم میکنمتو که یه بوس ندادی به من
میخوای بری زود از پیشم
چی میخوای بدونی از حالم
که بوسامو بی جواب فنا دادم
(بخندید و بگذرید لطفا💀🤣🙏🙏)
اشی مشی، نکن چُنین، الان میگه:من بوسههایم را فقط تقدیم یارم میکنم
بر هرکسی نتوان نهاد این تحفهی درویش را
(جالب شد نمیگذریم فعلا 🙏)

هرچند شاعر خوانَدَم، همدست دشمن خوانَدَماشی مشی، نکن چُنین، الان میگه:
برو ببین، جوابِتو یه شاعری داده!
حالا ک تو با دشمن شدی هم تیم،
من میمونم با این دلِ بیچاره
که جز یه بوس اصن چیزی نخواسته
(وای دارم میترکم از خنده🤣🤣🤣🤣🤣)
من را چه به یار و به اهل!هرچند شاعر خوانَدَم، همدست دشمن خوانَدَم
اما جواب بوسههای یار، بهتر مانَدَم
از درد دل گوید مرا وز اهل دل گوید مرا
اما نداند یار من در قلب خود بنشانَدَم
(پیش میاد)
روشن آن دم که چشم ها تو را دیدندمن را چه به یار و به اهل!
من یک قلم بوس خواستم، یا میدهی یا سوی دَر!
دم میزنید از عشق و یار
هر سوی این سایت و دیار...
(ببخشید دیگه شعر نو شد)