- نوشتهها
- 203
- پسندها
- 946
- شهر
- شهرِ دور
- مرکز سمپاد
- فرز 1
- سال فارغ التحصیلی
- 1403
یه شب مهتاب، ماه میاد تو خوابمن ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی
عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی
منو میبره، کوچه به کوچه
باغ انگوری، باغ آلوچه
یه شب مهتاب، ماه میاد تو خوابمن ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی
عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی
هرکه شود صید عشق، کی شود او صید مرگ؟یه شب مهتاب، ماه میاد تو خواب
منو میبره، کوچه به کوچه
باغ انگوری، باغ آلوچه
رفیقانم سفر کردند هر یاری به اقصاییهرکه شود صید عشق، کی شود او صید مرگ؟
چون سپرش مه بود، کی رسدش زخم تیر؟
مسیحا مردگان را زنده میکردرفیقانم سفر کردند هر یاری به اقصایی
خلاف من که بگرفته ست دامن در مغیلانم
یاران موافق همه از دست شدندمسیحا مردگان را زنده میکرد
تو هم جان میدهی هم جان ستانی
چنان زارم که از فرط نزاری
نه از من ناله می آید نه زاری
دست از مس وجود چو مردان ره بشوییاران موافق همه از دست شدند
در پای اجل یکان یکان پست شدند
خوردیم ز یک شراب در مجلس عمر
دوری دو سه پیشتر ز ما مست شدند
یک شب آتش در نیستانی فتاددست از مس وجود چو مردان ره بشوی
تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی
دلم بردی، غم کارم نخوردییک شب آتش در نیستانی فتاد
سوخت چون اشکی که بر جانی فتاد
ملامت میکنندم دوستان در عشق و حق دارنددلم بردی، غم کارم نخوردی
خراب است روزگارم، با که گویم؟
ندارد جز تمنای تو خسرو
جمالت دوست دارم، با که گویم؟
مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کردملامت میکنندم دوستان در عشق و حق دارند
تو بیزار از منی، اما مگر من دست بردارم؟
یارت شوم یارت شوم هرچند آزارم کنیمشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد
کز دست بخواهد شد پایاب شیکبایی
یک لحظه داغم میکشی یک دم به باغم میکشییارت شوم یارت شوم هرچند آزارم کنی
نازت کشم نازت کشم گر در جهان خوارم کنی
نگفتی بیوفا یارا که دلداری کنی ما رایک لحظه داغم میکشی یک دم به باغم میکشی
پیش چراغم میکشی تا وا شود چشمان من