نتایح جستجو

چنین است رسم سرای درشت گهی پشت بر زین گهی زین به پشت

زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست در حق ما هرچه گوید جای هیچ اکراه نیست

تمام شب به تماشای ماه بنشینم مگر نشانه‌ای از چهر دلبرم بینم

سلام تولدتون مبارک :)

نصیب ماست بهشت ای خداشناس برو که مستحق کرامت گناهکارانند

تماشا می‌کنم از دور، مسکوت و غریبانه کاین‌گونه نگار چهر معشوقم تماشاییست می‌خواهم شوم نزدیک، اما حد زنم بر خود که گرچه میل او دارم ولیکن میل، با من نیست

تو خود نشانه‌ی لطفی ز ربّ حیّ توانا که جمله گوهر خلقت به زینتت بنهاد

نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی نتوان شبه تو گفتن که تو در وهم نیایی

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

روزها فکر من این است و همه شب سخنم که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

مشاعره شاعران مثل مشاعره عادی هست؛ با این تفاوت که بیت و یا بیت‌ها توسط خودتون باید سروده بشه. برای شروع؛ ای که شود به دست تو تیره‌شبم صبح ظفر گر نظری به من کنی از تو رسد به من خبر واین خبر ار به من رسد، شور و شعف به حد رسد شب بشود اسیر و آید ز پی‌اش وقت سحر

لب تو میوه ممنوع ولی لب‌هایم هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند، نشد

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی صوفی نشود صافی تا درنکشد جامی

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می‌رود وآن دل که با خود داشتم با دل‌ستانم می‌رود

من مست می عشقم هشیار نخواهم شد وز خواب خوش مستی بیدار نخواهم شد