مشاعره واژه‌نما

[تن میوهی]

این قافله عمر عجب می‌گذرد
دریاب دمی که با طرب می‌گذرد

فتنه گر است نام تو پرشکر است دام تو
با طرب است جام تو با نمک است نان تو

 

[AshiMashi]

فتنه گر است نام تو پرشکر است دام تو
با طرب است جام تو با نمک است نان تو

آب من است او نان من است او
مثل ندارد باغ امیدش

 

[تن میوهی]

آب من است او نان من است او
مثل ندارد باغ امیدش

باغ و جنانش آب روانش
سرخی سیبش سبزی بیدش

 

[AshiMashi]

باغ و جنانش آب روانش
سرخی سیبش سبزی بیدش

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد
مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد

 

[تن میوهی]

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد
مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد

رسم بدعهدی ایام چو دید ابر بهار
گریه اش بر سمن و سنبل و نسرین امد

 

[AshiMashi]

رسم بدعهدی ایام چو دید ابر بهار
گریه اش بر سمن و سنبل و نسرین امد

دانا چو دید روی زمین را گرفت ظلم
کنجی خزید و در برخ خود فراز کرد

 

[تن میوهی]

دانا چو دید روی زمین را گرفت ظلم
کنجی خزید و در برخ خود فراز کرد

توانا بود هرکه دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود
(مشخصه به ته شعرام رسیدم یا ادامه بدم.)

 

[AshiMashi]

توانا بود هرکه دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود
(مشخصه به ته شعرام رسیدم یا ادامه بدم.)

چنین گفت پیغمبر راست‌گوی
ز گهواره تا گور دانش بجوی

 

[Rasta]

چنین گفت پیغمبر راست‌گوی
ز گهواره تا گور دانش بجوی

بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر
دیدی که چگونه گور بهرام گرفت؟

 

[AshiMashi]

بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر
دیدی که چگونه گور بهرام گرفت؟

عمر گرانمایه در این صرف شد
تا چه خورم صیف و چه پوشم شتا

 

[Rasta]

عمر گرانمایه در این صرف شد
تا چه خورم صیف و چه پوشم شتا

صرف شد عمر گرانمایه به معشوقه و می
تا از آنم چه به پیش آید، از اینم چه شود؟

 

[تن میوهی]

صرف شد عمر گرانمایه به معشوقه و می
تا از آنم چه به پیش آید، از اینم چه شود؟

از می این جهانیان حق خدا نخورده ام
سخت خراب میشوم خائفم از گمان تو

 

[Rasta]

از می این جهانیان حق خدا نخورده ام
سخت خراب میشوم خائفم از گمان تو

ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
جان و دل و جام و جامه پر درد شراب
فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب
آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب

 

[تن میوهی]

ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
جان و دل و جام و جامه پر درد شراب
فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب
آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب

بوی کباب میزند از دل پرفغان من
بوی شراب میزند از دم و از فغان تو

 

[Rasta]

بوی کباب میزند از دل پرفغان من
بوی شراب میزند از دم و از فغان تو

ما را ز خیال تو چه پروای شراب است؟
خم گو سر خود گیر، که خمخانه خراب است