Rasta
Stephen
- نوشتهها
- 28
- پسندها
- 276
- شهر
- تهران
- مرکز سمپاد
- فرزانگان یک
- سال فارغ التحصیلی
- 1407
باور از مات نباشد تو در آیینه نگه کنبه جانت کز میان جان ز جانت دوستتر دارم
به حق دوستی جانا که باور دار سوگندم
تا بدانی که چه بودست گرفتار بلا را
باور از مات نباشد تو در آیینه نگه کنبه جانت کز میان جان ز جانت دوستتر دارم
به حق دوستی جانا که باور دار سوگندم
از من گریز تا تو هم در بلا نیفتیباور از مات نباشد تو در آیینه نگه کن
تا بدانی که چه بودست گرفتار بلا را
ای دل آواره بیا وی جگر پاره بیااز من گریز تا تو هم در بلا نیفتی
بگزین ره سلامت، ترک ره بلا کن
از خیال تو به هر سو که نظر میکردمای دل آواره بیا وی جگر پاره بیا
و ره در بسته بُود از ره دیوار بیا
پیش چشمم چون به نرمی میخرامی میخرامیاز خیال تو به هر سو که نظر میکردم
پیش چشمم در و دیوار مصور میشد
تفاوت های ما بیش از شباهت هاست باور کنپیش چشمم چون به نرمی میخرامی میخرامی
در درونم مینشیند شوکران تلخکامی
شراب تلخ میخواهم که مردافکن بود زورشتفاوت های ما بیش از شباهت هاست باور کن
تو تلخی شراب کهنه ای من تلخی زهرم
دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچشراب تلخ میخواهم که مردافکن بود زورش
که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش
دیدی که یار، جز سر جور و ستم نداشتدنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ
ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ
منم که جور و جفا دیدم و وفا کردمدیدی که یار، جز سر جور و ستم نداشت
بشکست عهد، وز غم ما، هیچ غم نداشت
بر من، جفا ز بخت من آمد وگرنه یارمنم که جور و جفا دیدم و وفا کردم
تویی که مهر و وفا دیدی و جفا کردی
کرم بین و لطف خداوندگاربر من، جفا ز بخت من آمد وگرنه یار
حاشا که رسم لطف و طریق کرم نداشت
متصل است او معتدل است اوکرم بین و لطف خداوندگار
گنه بنده کرده است و او شرمسار
شمع اگر زان لب خندان به زبان، لافی زدمتصل است او معتدل است او
شمع دلست او پیش کشیدش
شمع را باید از این خانه به در بردن و کشتنشمع اگر زان لب خندان به زبان، لافی زد
پیش عشاق تو شبها به غرامت برخاست
گر از این منزل ویران به سوی خانه رومشمع را باید از این خانه به در بردن و کشتن
تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی
در دیده من اندرا وز چشم من بنگر مراگر از این منزل ویران به سوی خانه روم
دگر آنجا که روم عاقل و فرزانه روم
سبزی چشم تو دریای خیالدر دیده من اندرا وز چشم من بنگر مرا
زیرا برون از دیده ها منزلگهی برگزیده ام
تا نقش خیال دوست با ماستسبزی چشم تو دریای خیال
پلک بگشا که به چشمان تو دریابم باز
مزرع سبز تمنایم را...
این قافله عمر عجب میگذردتا نقش خیال دوست با ماست
ما را همه عمر خود تماشاست