مشاعره شاعران

[Black-Rose]

نازنینا گرچه دیر آیم ولی خوش آیمت
با دلی مملو ز عشق و شعر چاوش آیمت

امدی اما دلت از کینِ نادوستان، پُر
مغز این بار دیگر بایدم گفت: دل ببُر!

 

[AshiMashi]

امدی اما دلت از کینِ نادوستان، پُر
مغز این بار دیگر بایدم گفت: دل ببُر!

راز و رمز عاشقی را از تو آموختم دلا
کاین چنین با ناز و عشوه از منم دل می‌بری

 

[Black-Rose]

راز و رمز عاشقی را از تو آموختم دلا
کاین چنین با ناز و عشوه از منم دل می‌بری

یادِ من جایِ تو و خاطرم بازیچه ات
تا که من روی مَهَت در سینه میدارم نگه

 

[Shadmehr]

یادِ من جایِ تو و خاطرم بازیچه ات
تا که من روی مَهَت در سینه میدارم نگه

مضمون های شعراتون گاها خیلی قوین، ولی حیف که وزن توشون رعایت نمیشه!
همیشه چشم به راهم برای دیدن رویت!
بیا که این دل غمگین توان صبر ندارد...!

 

[تن میوهی]

مضمون های شعراتون گاها خیلی قوین، ولی حیف که وزن توشون رعایت نمیشه!
همیشه چشم به راهم برای دیدن رویت!
بیا که این دل غمگین توان صبر ندارد...!

دیوان شد اشعارم شعری چون رویت نشد
هرچه گشتم قافیه با چشمانت جور نشد
خود بگو در وصف تو چه بنویسم؟
وصفی برای موصوفی چون تو پیدا نشد

 

[AshiMashi]

دیوان شد اشعارم شعری چون رویت نشد
هرچه گشتم قافیه با چشمانت جور نشد
خود بگو در وصف تو چه بنویسم؟
وصفی برای موصوفی چون تو پیدا نشد

دست من در دست خود گیر و به آفاقم ببر
دیگرم میلی به این غافل زمین‌زادان نیست

 

[تن میوهی]

دست من در دست خود گیر و به آفاقم ببر
دیگرم میلی به این غافل زمین‌زادان نیست

تا روی خدا دیدم گویی در برم اوست
بارانی شنیدم و به گمانم قدم اوست
که گویندم نثارم افسوس های بسیار
حتی در ویرانی خبرم خیرمقدم اوست

 

[AshiMashi]

تا روی خدا دیدم گویی در برم اوست
بارانی شنیدم و به گمانم قدم اوست
که گویندم نثارم افسوس های بسیار
حتی در ویرانی خبرم خیرمقدم اوست

تیری به قلبم می‌رود از غمزه چشمان تو
گویی ز ناز و شیطنت آتش به جانم می‌زند
وان شعله پنهان تو کز دل فروزان می‌شود
شوری نهانی وانگهی بر دیدگانم می‌زند

 

[Black-Rose]

تیری به قلبم می‌رود از غمزه چشمان تو
گویی ز ناز و شیطنت آتش به جانم می‌زند
وان شعله پنهان تو کز دل فروزان می‌شود
شوری نهانی وانگهی بر دیدگانم می‌زند

درک من از مصلحت، رنگ چشمانِ تو بود
دیده در این مملکت جز روی تو جویا نبود

 

[AshiMashi]

درک من از مصلحت، رنگ چشمانِ تو بود
دیده در این مملکت جز روی تو جویا نبود

دیده را بس حیله و مکر و دو رویی بوده است
از برای مصلحت در حبس، پنهان می‌کنم

 

[Black-Rose]

دیده را بس حیله و مکر و دو رویی بوده است
از برای مصلحت در حبس، پنهان می‌کنم

من در آن حبسم که تو گویی سخنش
آزادگی را هیچ عهد و پیمان، جبران نیست

 

[AshiMashi]

من در آن حبسم که تو گویی سخنش
آزادگی را هیچ عهد و پیمان، جبران نیست

تو گر در حبس می‌بودی چنین با من نمی‌گفتی
که در حبس نگاه یار بودن عین آزادیست

 

[Black-Rose]

تو گر در حبس می‌بودی چنین با من نمی‌گفتی
که در حبس نگاه یار بودن عین آزادیست

تو را چون گویمت زین غم
مپندار ک حبسم در نگاهِ اوست!
تنِ من لابلای جنگلِ خشکیست
و دشت هایی بینهایت دور!
و یار من که گویی تو چُنین نامش
ندارد فکری از من، نیست او مدهوش
که گر می‌داشت و گر میبود،
و گر نبودم من چُنین محصور،
این جهان و این فلک، به قطع
شنیدارِ صدای خنده ی ما بود


پ.ن: خیلی قشنگ شد، در لحظه راصیم، کاش میشد اینجا ویس داد با لحن خودم برات میخوندمش

 

[تن میوهی]

تو را چون گویمت زین غم
مپندار ک حبسم در نگاهِ اوست!
تنِ من لابلای جنگلِ خشکیست
و دشت هایی بینهایت دور!
و یار من که گویی تو چُنین نامش
ندارد فکری از من، نیست او مدهوش
که گر می‌داشت و گر میبود،
و گر نبودم من چُنین محصور،
این جهان و این فلک، به قطع
شنیدارِ صدای خنده ی ما بود


پ.ن: خیلی قشنگ شد، در لحظه راصیم، کاش میشد اینجا ویس داد با لحن خودم برات میخوندمش

دیده ازو فرو بستم در خواب آمد
هرچه گفتمش آخر بی جواب آمد
گفتم تا سحر ترک یادش کنم
خود پیش رویم چو سراب آمد

 

[AshiMashi]

دیده ازو فرو بستم در خواب آمد
هرچه گفتمش آخر بی جواب آمد
گفتم تا سحر ترک یادش کنم
خود پیش رویم چو سراب آمد

دوباره می‌شود آغاز این خواب پریشانی
و این رویای وهم‌آلود یک پاییز بارانی
کجا هستم نمی‌دانم ز تو پرسم که می‌دانی
ولیکن خود نمی‌دانی ز رویایم چه می‌دانی

 

[تن میوهی]

دوباره می‌شود آغاز این خواب پریشانی
و این رویای وهم‌آلود یک پاییز بارانی
کجا هستم نمی‌دانم ز تو پرسم که می‌دانی
ولیکن خود نمی‌دانی ز رویایم چه می‌دانی

یار نداند گذر کرد چه تیره شبها بر من
نداند ساخته چه شور و تب ها در من
رویا را هم با خود برد از آشفته خوابم
چه توان گفت که ندانم دردش من

 

[AshiMashi]

یار نداند گذر کرد چه تیره شبها بر من
نداند ساخته چه شور و تب ها در من
رویا را هم با خود برد از آشفته خوابم
چه توان گفت که ندانم دردش من

نمی‌دانم که می‌دانم مرا در رنج بنهادی؟
که تا در بند گردم توی این زندان آزادی؟
نمی‌دانم که می‌دانم ولیکن خوب می‌دانم
که نتوانم رها گردم ز این ویرانه آبادی

 

[تن میوهی]

نمی‌دانم که می‌دانم مرا در رنج بنهادی؟
که تا در بند گردم توی این زندان آزادی؟
نمی‌دانم که می‌دانم ولیکن خوب می‌دانم
که نتوانم رها گردم ز این ویرانه آبادی

یکباره از زندان گویی و آزادی خواهی
رهایی از عشق است همان تباهی
خود گفته بودی و حال پی انکار
که آبادیست هرچه فرستد او ویرانی

 

[AshiMashi]

یکباره از زندان گویی و آزادی خواهی
رهایی از عشق است همان تباهی
خود گفته بودی و حال پی انکار
که آبادیست هرچه فرستد او ویرانی

یونس که پیغمبر بُوَد صبرش می‌آید به سر
دوری ز مردم می‌کند در بطن حوتی بی‌خبر
من هم گریزانم دگر چون ذات مردم دیده‌ام
شاید که زندانم دهد آرام جانی مستمر

 

[Black-Rose]

یونس که پیغمبر بُوَد صبرش می‌آید به سر
دوری ز مردم می‌کند در بطن حوتی بی‌خبر
من هم گریزانم دگر چون ذات مردم دیده‌ام
شاید که زندانم دهد آرام جانی مستمر

رفتم ازین خاک، مپرس
مرا چه شد بی تبِ تو
گویمت این راز چه ها
مرا گذشت، بی تنِ تو